Anne Baba Aile

Allah’ın (c.c.) Annelere bahşettiği en büyük lütuf

Şefkat Kahramanı Anneler

Cenab-ı Hak (cc)  kainatı merhameti  ile yaratmıştır. Besmelede Rahman ve Rahim isimlerinin geçmesi bu sırra işaret eder.  Her yerde bu merhametin yansımaları kendini gösterir. En aciz varlıkların en güzel şekilde beslenmesi,  ihtiyacın en lüzumlu anda gelmesi, canlılar arasında ki yardımlaşma ve dayanışma bunun en güzel örnekleri.

Anne bu şefkat ve merhametin canlılar içinde  vücut bulmuş hali gibidir.  Üstad Bediüzaman hazretleri  “Kadınlar şefkat kahramanlarıdır” derken bu hakikate işaret eder. Korkak tavuğun yavruları için kendini bir köpeğin önüne atmasını anne  şefkatine örnek olarak gösterir.

Şefkat ve merhamet kadına en yoğun hamileliğinde yansır her sıkıntıya o his ile katlanır. Doğum yapıp kucağına bebeğini aldığı zaman kendini unutur sadece onun için yaşar. Ne uykusuzluğu aklına gelir ne yorgunluğu.  Gecesini ve gündüzünü evladı için feda eder. Hastalanmasın diye elinden gelen çabayı gösterir. Bu uğurda yemez yedirir, giymez giydirir. Şefkat duygusu olmasa bu fedakarlığın gösterilmesi aslında imkansızdır. Rahim isminin yansıması ile anne bu fedakarlık içinde farklı bir lezzet alır.

Annenin uykusuz geçirdiği gecelerin Allah (cc) katında kıymeti büyüktür. Annesini sırtında hacca getiren ve yine sırtında tavaf yaptıran adama Efendimiz (sav) “Bu yaptığın annenin senin için uykusuz geçirdiği bir gecenin karşılığı bile değildir” buyurmuştur. Hasta çocuğunun başında bekleyen annenin hali Rahmet-i Sonsuz (cc) katında kulluk gibidir.

Geceleri  ağlayan bebek ile ilgilenmek anne ve babanın günahlarına kefarettir. Fakat hiçbir anne evladına şefkat gösterirken sevap-günah hesabı yapmaz. Aklına bile gelmez. Karşılıksız bir merhamet besler çocuğuna.

Annelerde ki bu şefkat Rahmet-i  Sonsuz’un (cc) şefkatinin küçük bir tecellisidir aslında. Efendimiz (sav) savaş esirleri  arasında zor bulduğu evladını bağrına basan anneyi ashabına işaret ederek “şimdi bu anne çocuğunu ateşe atar mı?” buyurur. “Atmaz Ya Resulullah” cevabını veren sahabeye Efendimiz (sav) “işte Rabbiniz (cc) bu kadından daha şefkatlidir” buyurmuştur.

Rahim isminin yansıtıcı olan anne bu şefkati en doğru yerde kullanmayı da bilir. Evladının hasta olmasına tahammül edemeyen anne cehenneme girmesini elbette hiç istemez. Kahvaltısını hazırlama konusunda ki  özeni  namaza alıştırmak için gösteren anne  evladına en büyük iyiliği yapar. İlerde iyi bir mesleği olsun diye evladını sabah akşam okula götürüp getiren anne ebediyeti için daha fazla çaba gösterecektir. Çocuğunun iyi kazanç sahibi olması kadar iyi bir ahlak sahibi olması annenin en büyük temennisidir.

Bu hislerle büyütülen evlat anneye vefa duygusu ile karşılık verecektir. Ana-baba hakkı Allah (cc) hakkından sonra geldiğini unutmayacaktır. Duaların kabulünde bile ön şarttan biri anaya babaya edilen duadır. Ayet “..anaya babaya iyilik edin, onlardan biri veya ikisi senin yanında yaşlılık çağına ulaşırsa sakın onlara “öf” bile deme ve onları azarlama; ikisine de tatlı söz söyle” buyurmuştur. Evlerimizin her zaman baş köşesinde yerleri hazır bulunan ana-babalarımız için Efendimiz (sav) “Beli bükülmüş ihtiyarlar olmasaydı belalar üzerinize sel gibi dökülecekti” buyurmuştur.

Ötede mahzun olmayacak ve mahzun etmeyecek evlat yetiştirmek biz annelerin en önemli duasıdır.

Related Posts

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.